North.

drivenmad — Fri, 27 Jan 2012 02:43:05 +0000

Faceci rodzą się romantykami, a potem poznają złe kobiety.

drivenmad — Tue, 17 Jan 2012 19:45:35 +0000

Omar, czyli „szukam zespołu”

drivenmad — Mon, 02 Jan 2012 03:01:33 +0000

Nigdy nie słyszałem czegoś tak zbliżonego do moich wyobrażeń najidealniejszego składu live, w jakim chciałbym grać docelowo. Bardziej niż radiohead, bardziej niż sigur ros, bardziej niż cinematic orchestra. znerwicowana perkusja, zahipnotyzowany bas, efekciarska gitara w stylu jazzmastera, oszczędny klawisz, lekko dłuższe formy, harmonia z melodią mroczna i sentymentalna, niezupełnie alternatywa, niezupełnie jazz. z wokalem i bez. niesamowite emocje i niezwykły żywioł. a znalazłem to w swoich ulubionych na youtubie sprzed pół roku. dotąd nie zgłębiałem bardziej.

ps. to na pewno jest mało możliwe, ale gdyby ktoś chciał stworzyć coś takiego i natknie się na ten wpis – to jest aktualne prawdopodobnie przez najbliższych kilkanaście lat

Marta

drivenmad — Sun, 01 Jan 2012 22:36:11 +0000

Nowy cover z Martą Trusewicz:

I portrecik Marty „po godzinach”

Edi

drivenmad — Fri, 30 Dec 2011 13:52:28 +0000

new fx toys

drivenmad — Fri, 30 Dec 2011 13:42:00 +0000

nowe efekciki - pedałki

- jim dunlop cry baby wah wah oraz danelectro danecho de-1

nie ukrywam, że prawdopodobnie sprawiłem je sobie pod kątem 2-3 utworów na płytę z Zuzanną – miała być na jesien, miała być na koniec roku, no i prawie jest, prawie!

Your Song – Marta Trusewicz

drivenmad — Sat, 10 Dec 2011 11:23:49 +0000

a taki cover zrobiliśmy ostatnio z Martą…

Nat.

drivenmad — Wed, 23 Nov 2011 23:40:17 +0000

K.

drivenmad — Tue, 15 Nov 2011 00:21:19 +0000

Zuzanna and Overdriven / kulisy projektu

drivenmad — Sun, 09 Oct 2011 10:41:43 +0000

Well, trzy sesyjne spotkania z Zuzanną rozciągnięte pomiedzy zimę, a jesien 2011, mamy już za sobą. W czasie trzech 7-10 spotkań powstał materiał, zdążyliśmy też go zarejestrować i spojrzeć z dystansu na to, czego dokonaliśmy. Pozwolilo nam to między innymi określić stronę, w którą pójdziemy, a także z półrocznej perspektywy krytycznie i selektywnie odnieść się do materiału, który zechcemy zaproponować. Dlatego spotykając się pierwszy raz w lutym rejestrowaliśmy trochę solowego materiału Zuzanny, a trochę nowych utworów stworzonych wspólnie specjalnie na potrzeby naszej współpracy. Szczerze mówiąc, wyszedł z tego kogel mogel, akustyczne balladki i mega lekkie utwory nie mogły przecież spotkać się z ambientowymi pojechanymi krótkimi formami. Napisaliśmy kilka naprawdę lightowych numerów, po czym stwierdziłem, że materiał wspólpny oraz solowy Zuzanny należy potraktować zupełnie oddzielnie i niezależnie. Lipiec nakreślił ten kierunek już nieco bardziej, choć to wciaż nie było to – zaczęliśmy wtedy rejestrować więcej mojego materiału, choć wciąż stawiając na akustyczne brzmienia, a stylistycznie wkraczając ni to na quazi jazz, ni to na triphop. Oczywiście to są jedynie hasełka, i podczas gdy wiele artystów wzbrania się przed szufladkowiem, sam twórca robiąc nowy materiał w nowym projekcie, zwłaszcza z taką muzyczną przeszłością i inspiracjami, jak moje, musi sobie określić jakiś cel, punkt odniesienia, wspólny mianownik. Było dla mnie dużym dylematem, gdzie się udać w tych wędrówkach, z założeniem, że totalnego pomieszania być nie może. Jak bowiem brzmiałoby połączenie ambientu, elektronicznego triphopu, z emocjonalnym songwritingiem i jazzem? …właściwie sam stawiając sobie to pytanie nawet teraz dochodzę do dwóch skrajnych (a może i niekoniecznie skrajnych) wniosków. Pierwszy jest dość jasny – tego nie da się dobrze połączyć, a drugi – są takie dwie kapele, które doskonale łączą właśnie te klimaty, i są to zesoły chyba dość oczywiste . Jest nawet jeszcze trzecia, dość odległa od tych dwóch pierwszych, a jest to Cinematic Orchestra i dobrze wszyscy wiemy, że tego w duecie nawet nie będziemy starali się osiągnąć (ale Cinamatic Orchestra z Patrickiem Watsonem… kto wie, kto wie). W każdym razie na tamtym etapie musiałem zadecydować, czy przewiduję elektroniczne loopy, czy bębny akustyczne, czy gitary mają być zadziorne i przesterowane, czy raczej czyste, a nawet akustyczne. Te długie tygodnie przerw między naszymi spotkaniami z dzisiejszej perspektywy uważam za nie mniej istotne, niż sam proces twórczy i rejestrację materiału. Jak wspomnę, że chwilami korciło mnie, aby udać się z Zuzą w okolice stylistyki Florence And The Machine, a także Bat For Lashes, to rzeczywiście można dostać mętliku (jakże pozytywnie zabawne było usłyszeć ostatnio nowe dokonania, swoją drogą genialnej, Julii Marcell w tych klimatach!). Oddzielenie solowego materiału Zuzanny od wspólnego projektu to była połowa sukcesu. Jako solówka Zuzy mamy zarejestrowanych kilka utworów, które grzecznie czekają na inne czasy (dwa z nich były emitowane na antenie Radia Białystok, jeden jest na youtubie). Spotykając się we wrześniu po raz trzeci i ostatni pod kątem finalizacji pierwszego materiału pod wspólnym szyldem, wiedzieliśmy już dokładnie, jak ma brzmieć całość, łącznie z repertuarem, instrumentarium i bardzo zaawansowanymi szkicami.

I tak np. na płycie znajdzie się dużo gitary klasycznej, do której każdy młody elektryczny gitarzysta ma niechęć, a która okazuje się być strasznie wdzięcznym instrumentem, do którego przekonywałem się 2 ostatnie lata, w czym miał też swój udział pewien utalentowany i znany w szerszych kregach znajomy muzyk i gitarzysta. Na płycie znajdzie też moja duma i jak się okazało, o dziwo dość rzadki instrument – bezprogowy bas akustyczny (wbrew pozorom bardzo ciężki do opanowania instrument!). Stawiając na akustyczne brzmienia jednocześnie wyeliminowałem pomysł zastosowania elektroniki, choć przyznam, że pomijając nasze pierwsze próby tworzenia w lutym, powstał jeden szkic utworu opartego wyłącznie na elektronice – być może kiedyś ujrzy on światło dzienne. Ambient, cokolwiek on znaczy, jeśli się pojawi, to tylko w postaci tradycyjnego smyczka (nie e-bow) ciąganego po strunach gitary elektrycznej na dużych pogłosach wzorem skandynawskich kapel. A podstawowym instrumentem harmonicznym w bardziej rozbudowanych aranżach nie będą gitary, a piano oraz piano rhodes.

Czyli wszystko to, co niedźwiedzie lubią najbardziej!

ps. pisząc o płycie mam na myśli bardziej EPkę, minialbum, niż płytę. Mimo, że materiał na pełną płytę jest praktycznie nagrany, zaczniemy od wydania EPki własnymi siłami (JESZCZE W PAŹDZIERNIKU!!!) i jak to bywa, zobaczymy, co się zadzieje i dopiero po jakimś czasie pomyślimy nad wydaniem pełnej płyty, zainteresowanych wydawców zapraszam do kontaktu . A tak serio – o ile dojdzie do wydania płyty, nie wyobrażam sobie jej bez gościnnego udziału paru muzyków grających na instrumentach poza moim zasięgiem (posiadania i wykonawczym) – kontrabas, trąbka, perkusja, rhodes piano… Gdyby ktoś miał ochotę, na warunkach do uzgodnienia proszę o kontakt przez youtube (bartni) lub na mono@op.pl